Karabiberli, damla çikolatalı kurabiye

Neden olmasın dediğinizde mutlaka deneyin. Kaybedecek bir şeyiniz yok, en fazla "olmazsa olmaz"!

Ben de böyle başladım  karabiber macerasına. Sanki çok büyük bir keşif yapmışım gibi. Ama nerede canım... Evrende neredeyse bir tek ben kalmışım acı ve tatlının bir arada, gayet güzel bir uyum içinde yaşayabileceğini bilmeyen (çok mu sosyal içerikli oldu bu cümle!).

Vücudunuz, biberi fazla olan bir günün ardından, acı çikolatanın salgıladığı serotonine ihtiyaç duyuyorsa, siz de benim gibi bu ikiliyi bir kurabiyede birleştirebilir; hafif yanan boğazınızla hem kışa sağlıklı bir merhaba der hem de gün boyunca başınıza gelen aksiliklere söver geçersiniz (pardon güler geçersiniz)   

Tarifi daha önceki damla çikolatalı kurabiye ile aynı.


Malzemeler:

- 1 su bardağı tereyağ (yumuşamış-226 gr)
- 3/4 su bardağı  beyaz şeker
- 3/4 su bardağı kahverengi şeker
- 2 büyük yumurta
- 1,5 çay kaşığı vanilya özütü
- 2 + 1/4 su bardağı un (295 gr)
- 1 çay kaşığı karbonat
- 1/2 çay kaşığı tuz
- 1 çay kaşığı karabiber
- 2 ya da 2 + 1/2  su bardağı damla çikolata

Yapılışı:

1- Yumuşamış tereyağımızı alıyor ve şekerlerle birlkte iyice çırpıyoruz.
2- Teker teker yumurtalarımızı ekliyor ve çırpmaya devam ediyoruz.
3- Vanilyanız eğer vanilya özütü ise sıvı karışıma, toz vanilya ise kuru karışıma ekleyin.
4- Ayrı bir kapta unu eliyoruz, diğer kuru malzemeleri de ekliyoruz.
5- Kuru karışımı azar azar sıvı karışıma ekliyoruz. Yumuşak bir hamurumuz oluyor.
6- En son çikolata parçacıklarını ekliyoruz.
7- Ya bir dondurma kaşığı ya da normal kaşık yardımıyla, şekline aldırmaksızın tepsiye koyuyoruz.
8- Önceden ısıtılmış 190 derecedeki fırınımızda 10-15 dakika pişiriyoruz. (Fırına göre değişiklik gösteriyor)

Mumford & Sons'dan "Winter Winds" eşliğinde; (bence anlamak gerekmiyor, gözünüzü kapayın, kurabiyenizi ısırın ve bırakın rüzgar götürsün sizi dilediği yere, bilinmezliğin özgürlüğüne...)

"Kış rüzgarlarıyla savrulan yalnız kalpler 
Londra sokaklarına dağılırken
gözlerindeki sıcaklıktı beni kollarına çeken
sevgi miydi yoksa soğuğuğun korkusu mu
gece boyunca bize yol gösteren 


her öpücükte güzelliğin baskın çıktı şüphelerime

ve aklım kalbime dedi ki
"Bırak sevgi büyüsün"
ama kalbim aklıma dedi ki
"Bu sefer olmaz"



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder